Het avontuur in de vakantieparken

Een beetje serieus, een beetje als grap, Fiorello heeft de jaren in de vakantieparken altijd een "eeuwige vakantie" gedefinieerd. Dit is niet waar, want hij werkte van 's ochtends tot 's avonds om te gasten bezig te houden. Hij geeft echter toe dat hij zich nergens druk om maakte. Van die periode blijven de leuke ontmoetingen en veel mooie herinneringen.

Het lijkt ironisch Fiorello een "vakantieman" te definiëren toen hij in de vakantieparken werkte, want hij werkte van 's ochtends tot 's avonds, hij had geen tijden en, ook in de pauzes, hij had steeds nieuwe "nummers" en nieuwe "attracties". Echte vakantiemensen waren de anderen, degenen die hij bezighield als entertainer. Hij geeft echter toe dat hij met een mentaliteit van "vakantieparken" is opgegroeid en het is moeilijk geweest om hiervan af te komen. Laten we hem horen (1994): "Ik was altijd daarbinnen opgesloten. Ik heb van alles gedaan vòòr het entertainen. Hulpkok, barman. Zomers aan zee, 's winters in de bergen. Normale kleding bestond voor mij niet meer: ik ging van korte broeken, T-shirts, blousen naar winterjacks, skischoenen, moon-boots. Ik was een opgetogen jongen, in verplichte vrijetijdskleding. Wanneer ik in Milaan ben aangekomen, voelde ik me de eerste periode erg onwennig. Ik was zelfs bang de straat over te steken. Het verkeer schrok me af, en zo ook de mensen, altijd druk. Vandaag, op Cecchetto's school, ben ik meer "lombardo" dan de mensen uit Lombardije...".

Laten we kijken in welke parken Fiorello heeft gewerkt. Het debuut in '78 kwam in Brucoli, vlakbij Augusta. Hij was thuis, het was meer een zomers baantje van een student die iets wil verdienen. En zo is hij wat jaartjes doorgegaan. In '82 ging hij in militaire dienst: de Car van Bari, militair in Sacile, in de provincie van Prodenone. Eenmaal klaar, ging hij weer door met de parken. In '83 werd hij naar de Ivoorkust gestuurd, in een plaats genaamd Les Palatudières. In '84-'85 in Nicotera in Calabria en in San Sicario in Piemonte. Toen weer in Calabria, in Simeri en in Pila in Val d'Aosta. En, nog steeds voortgaand  om zomer-winter te combineren, in Ostuni (Brindisi) en in Marilleva in Trentino. Nog een sprong overzees in El Kebir in Tunesië. Toen in Santo Stefano in Sardinië, om terug te gaan naar Simeri, waar hij Bernardo Cherubini, de broer van Jovanotti en leraar boogschutten heeft leren kennen. De pijl was geschoten.